Güneş, yeniden başlayabilmenin cesaretidir.
Ama bilirsin, bazen en çok ihtiyacın olan şey tam da bu cesarettir.
Ay, yarım kalmış sevdaların ve içine attığın yalnızlıkların sesidir.
Hanı gece olunca içinden geçenler vardır ya, kimseye anlatamadığın… işte ay, onları sessizce duyandır.
Yıldızlar ise unutamadığın hatıraların küçük ışıklarıdır.
Bazen biri parlar ve seni yıllar öncesine götürür, fark etmeden gülümsersin.
Gökyüzüne baktığında, belki bir yıldız gerçekten göz kırpar sana.
Belki ay, unuttuğun bir anıyı usulca yüreğine bırakır.
Ve belki de güneş doğduğunda, içinde küçük de olsa yeni bir umut filizlenir.
Kendi hikâyenin izlerini aramak…
aslında sandığından daha yakın, daha senin içinde.
Belki de tek yapman gereken, bir an durup gökyüzüne bakmak.